Το Ψηφιακό Μέρισμα, η δημοπράτηση, η αξία του και τα δημόσια έσοδα.

    Παρά το γεγονός ότι στην Ελλάδα η μετάβαση στην αποκλειστικά ψηφιακή επίγεια τηλεοπτική μετάδοση δεν έχει ολοκληρωθεί, η προσοχή έχει στραφεί στο ζήτημα της αξιοποίησης του Ψηφιακού Μερίσματος. Να ξεκαθαρίσουμε ότι όταν ακούτε τη λέξη αξιοποίηση, πρέπει να καταλαβαίνετε τι έσοδα προσδοκά να έχει το κράτος, όταν θα πουλήσει αυτές τις συχνότητες. Θα επανέλθουμε αργότερα στο άρθρο σε αυτό το σημείο, αφού πρώτα εξηγήσουμε κάποιες βασικές συνισταμένες (και όχι συνιστώσες που είναι και στη μόδα) της οικονομικής αξιοποίησης των συχνοτήτων. Το Ψηφιακό Μέρισμα το αποτελούν οι συχνότητες στην μπάντα των UHF και συγκεκριμένα πρόκειται για 72 MHz συνολικά, από τα 790 έως τα 862. Ιστορικά η επίγεια τηλεοπτική μετάδοση κάλυπτε 392 MHz (από τα 470 έως τα 862) δηλαδή εντός αυτών των ζωνών συχνοτήτων η τηλεοπτική μετάδοση είχε το λεγόμενο καθεστώς πρωτεύουσας υπηρεσίας, που σημαίνει ότι αν και δεν απαγορευόταν η χρήση των συχνοτήτων για την παροχή κάποιας άλλης υπηρεσίας (π.χ. η χρήση ασύρματων μικροφώνων), η τελευταία απαγορευόταν να προκαλεί παρεμβολές στην τηλεοπτική μετάδοση. Το καθεστώς αυτό διήρκεσε για σχεδόν 50 χρόνια (από τη διεθνή Διάσκεψη της Στοκχόλμης το 1961) και στο μεγαλύτερο διάστημά της αφορούσε ουσιαστικά την αναλογική τηλεοπτική μετάδοση.

Τα είδη των δορυφορικών δεκτών.

    Τα πρώτα χρόνια της δορυφορικής λήψης και μέχρι την εισαγωγή της ψηφιακής μετάδοσης το 1995, όλοι οι δορυφορικοί δέκτες της αγοράς ήταν αναλογικοί, δηλαδή μπορούσαν να λάβουν όλες τις δορυφορικές μεταδόσεις καναλιών και ραδιοφώνων οι οποίες γίνονταν αναλογικά. Σήμερα πλέον ελάχιστες αναλογικές μεταδόσεις έχουν απομείνει και ακόμη και να θέλετε… μόνο μεταχειρισμένο αναλογικό δέκτη θα μπορέσετε να βρείτε (και πάλι δύσκολα!). Στο μεταβατικό διάστημα πάντως και μέχρι την καθιέρωση των ψηφιακών μεταδόσεων κυκλοφόρησαν και λίγοι ψηφιακοί-αναλογικοί δέκτες, τους οποίους απλά αναφέρουμε για την ιστορία. Σήμερα, πλέον δεν υπάρχει κανάλι αναλογικής μετάδοσης που δεν μπορείτε να το βρείτε και σε ψηφιακή μετάδοση και ο μόνος λόγος να δείτε κάποιο αναλογικό κανάλι είναι… αν είστε γαλλόφωνος, οπότε και μπορείτε να δείτε ελεύθερα από τον Atlantic Bird 3 – 5W τα βασικά κανάλια της Γαλλίας (TF1, France 2, France 3 και M6), αφού οι ψηφιακές μεταδόσεις τους σε διάφορους δορυφόρους είναι κωδικοποιημένες.

Έτσι λοιπόν προχωρούμε στην συνομοταξία των ψηφιακών δεκτών, στην οποία συναντάμε πολλές κατηγορίες. Όμως… και εδώ η τεχνολογία αλλάζει και παρόλο που παραμένουμε στην «ψηφιακή συνομοταξία», το τελευταίο διάστημα αναπτύσσεται σημαντικά η μετάδοση σύμφωνα με τα νέα πρότυπα DVB-S/MPEG-4 και DVB-S2/MPEG-4, η οποία δεν «καλύπτεται» από τους κλασικούς ψηφιακούς δέκτες που βλέπουν μόνο το πρότυπο DVB-S2/MPEG-2. Οι μεταδόσεις που αναφέραμε μπορεί να είναι υψηλής ευκρίνειας (HD) μπορεί όμως να είναι και στάνταρ ευκρίνειας (SD), οι οποίες χρησιμοποιούν τα νέα πρότυπα για λόγους οικονομίας, καθώς οι βελτιώσεις έχουν να κάνουν με την αποδοτικότητα των αλγορίθμων της ψηφιακής συμπίεσης και οι εξελιγμένοι αλγόριθμοι επιτρέπουν την μετάδοση περισσότερων καναλιών ανά πομπό, εξοικονομώντας bandwidth και μειώνοντας το κόστος δορυφορικής μετάδοσης ανά κανάλι. Η γενικότερη τάση είναι βέβαια η σταδιακή αντικατάσταση των μεταδόσεων SD από HD, αλλά η εξέλιξη αυτή έχει υψηλό κόστος και θα είναι πολύ αργή.

Ας περάσουμε όμως στην ουσία και ας δούμε ποιες είναι οι σημαντικότερες κατηγορίες ψηφιακών δεκτών σήμερα.